Marcel Harteveld (1984) en Johan Fretz (1985) ontmoeten elkaar op de Amsterdamse Toneelschool en Kleinkunst Academie in 2007, wanneer ze bij elkaar in de klas komen. Johan wil als cabaretier de wereld veroveren, Marcel wil als zanger en muzikant Nederland bestormen. Johan heeft grote romantische, idealistische praatjes, Marcel staat met beide benen op de grond.

De twee tegenpolen raken desalniettemin gauw bevriend en besluiten samen te werken. Het blijkt een bijzondere combinatie te zijn en in hun tweede jaar werken ze voor het eerst aan een langere schoolvoorstelling onder begeleiding van Youp van ’t Hek. Het wordt op de Academie een succes en ze besluiten nu definitief een duo te vormen onder de naam De Gebroeders Fretz.

De laatste twee jaar van hun opleiding besteden ze volledig aan het schrijven van nummers en conferences, het maken van voorstellingen en het verzamelen van een groep getalenteerde en toegewijde muzikanten. 

Omdat ze buiten de klassieke Kleinkunst hoek willen breken, besluiten ze documentairefilmer Rick Stout als regisseur aan te trekken. Die samenwerking resulteert in hun afstudeervoorstelling Onderweg, over een generatie die massaal gaat backpacken op zoek naar innerlijke revolutie. 

De show wordt geroemd om de eigenzinnige mix van pop, cabaret, stand-up en rock: het blijkt een puur document te zijn over de huidige generatie twintigers, een voorstelling die de tijdgeest vangt. Dat blijft niet onopgemerkt. Via docent Paul de Munnik wordt impresariaat Mojo Theater uitgenodigd de voorstelling te bekijken. Zij zijn zo enthousiast dat ze De Gebroeders direct onder hun vleugels nemen.

Bij toeval komen de jongens ook in het vizier van de NCRV en worden ze aangetrokken om voor het programma On Air van Harm Edens in vijf weken langs vijfentwintig (!) landen over de hele wereld te reizen. De zomer van 2010 vliegen ze van Moskou naar het Midden-Oosten, langs Azië, Australië, Zuid-Amerika, Cuba, Midden-Amerika, Noord-Amerika, Europa weer naar Amsterdam en maken ze dagelijks een item voor de zomertalkshow. Een onvergetelijk avontuur.

Terwijl Mojo begint de tour van Onderweg te boeken voor seizoen 2011-2012, werken De Gebroeders verder aan hun show en muziek. En passant schittert Marcel als solozeiler in de Fisherman’s Friends commercials en schrijft Johan een manifest ‘Hart voor Kunst’, dat door Uitgeverij Lebowski wordt uitgegeven en aardig wat aandacht genereert in pers en media. Het levert hem een contract op voor zijn eerste roman die in 2012 uitkomt.

In het voorjaar van 2011 maken De Gebroeders het nummer Rokjesdag, een ode aan de lente en aan het fenomeen dat Martin Bril zo wonderschoon beschreef. Het nummer wordt een bescheiden YouTube-hitje en wordt opgepikt door platenlabel Universal Music. Daar tekenen de jongens een contract en in de zomer van 2011 werken ze aan hun eerste EP, die dezelfde titel draagt als hun voorstelling: Onderweg. De EP bevat 6 reisnummers, elk nummer is een stadium van een reis.

De videoclip van het nummer wordt samengesteld uit de talloze beelden die de jongens over de hele wereld schoten. Op 30 september 2011 begint de theatertour van hun debuutvoorstelling en wordt ook de EP en single Onderweg uitgebracht. 

De Gebroeders Fretz zijn nu dus pas echt begonnen aan hun avontuur. Ze willen voorstellingen maken die het beste van werelden verenigen. De Gebroeders zelf: ‘We maken voor onze shows even goed een snoeiharde conference, als een klein persoonlijk luisternummer. Evengoed een psychedelische bewerking van Come Together, als een popnummer dat we zelf rond een kampvuur schreven. Inspiraties komen overal vandaan, van Neerlandsch Hoop, tot Simon en Garfunkel, van John Mayer tot Acda en de Munnik, van Dylan tot aan Springsteen. Het gaat erom dat je van alle invloeden weer iets maakt dat eigen is. Daarin moet je onderzoeken, uitersten durven opzoeken. We willen zowel op onze platen als in onze theatervoorstellingen de vrijheid nemen om die diversiteit te laten zien, de tijdsgeest te vangen. Het zijn bijzondere tijden waarin een hoop op de helling staat en dat biedt eindeloze mogelijkheden en prikkels. Zowel theatraal als muzikaal zijn we nog enorm aan het groeien, veel aan het leren, het gaat met vallen en opstaan, maar we zijn jong, gedreven en hebben de tijd. Hoewel we totaal verschillend zijn, hebben we samen echt een enorm hechte band gekregen, die tegenkrachten versterken elkaar. Onze broederschap heeft een grote creatieve energie en we delen de noodzaak om vette dingen te maken. Dat gaan we dus ook doen.’